پيش‌گفتار مصحّح كشف نسخهء خطى ارشاد در كتابخانهء آرشيو ملّى پاكستان ، اسلام‌آباد را بزرگترين توفيق براى خود در عرصهء فهرست‌نويسى مىدانم . بودن چنين نسخه‌اى در گنجينهء اسناد ملّى پاكستان براى من غير منتظره بود . در يكى از روزهاى تابستانى 1382 ش در « تاريك‌خانهء » زيرزمينى ساختمان مركز اسناد ملّى پاكستان نسخه‌اى به دست آوردم كه از آن مرا هيچ شناختى نبود . هرچه نسخه را مطالعه مىكردم و به اعلام عجيب تاريخ ادبيات و به افعال و تراكيب غريب و كهن زبان فارسى برمىخوردم ، بر حيرتم افزوده مىشد . احساس مىكردم از دنياى امروزى بريده و در دنياى گمشده‌اى به سر مىبرم . دوروبر خود كسى را نمىديدم كه نسخه را به او نشان بدهم و از او بپرسم كه اين چه كتابى است ؟ هيچ مأخذى هم در كنار خود نداشتم كه نسخه را با آن بسنجم و سرنخى پيدا كنم . تصوّر مىكردم كه نسخه منحصر به فرد است و نام اين اثر فارسى در منابع كتابشناختى ثبت نشده است . ولى به مرور زمان و با جست‌وجو معلوم شد كه گذشتگان از اين كتاب آگاه بوده‌اند و نسخه‌پژوهان ايرانى پنج شش نسخهء ارشاد را در كتابخانه‌هاى چين كشف كرده‌اند . ولى دريغا ! تاكنون به جز دو سه نوشتهء خبرگونه و گزارشگرايانه ، هيچ گفتارى درخور اين درّ درى ، نوشته و چاپ نشده است يا لااقل در نظر بنده درنيامده است .